Mija niemal rok od wydania pierwszego tomu opowiadań Roberta M. Wegnera i szczęśliwie doczekaliśmy się właśnie tomu drugiego. Nie ukrywam, że po bardzo pozytywnym przyjęciu ostatnich tekstów niecierpliwie czekałem na następne. Miałem jednak pewne obawy, co jakiś czas zadawałem sobie pewne pytania natury pesymistycznej: Może Wschód i Zachód przypadkiem mnie zawiodą, nie spełnią moich oczekiwań? Może pisarz straci wenę i opuści się na jakości? Może literackiego ognia miało wystarczyć tylko na tom pierwszy? Czekałem niecierpliwie. Oczekiwania miałem spore i wierzyłem. Wierzyłem, że jednak będzie dobrze, a owe pytania to takie trochę bezpodstawne. Już teraz po skończonej lekturze wiem, że właściwie pokładałem swoją wiarę. Bo drugi tom jest nawet lepszy od pierwszego, ale po kolei…
Koniec sierpnia i początek września przyniósł nam niewiele nowych informacji. Królowały tak naprawdę uzupełnienia o noty i okładki dotychczas znanych już zapowiedzi. Do księgarń także nie trafiło zbyt wiele nowych książek. Choć nie oznacza to, że nie ma wśród nich niczego ciekawego. Read the rest of this entry »
Fantastyka ma różne oblicza. Mieści się w jej granicach między innymi twarde science fiction, space opera, nowinki typu steampunk czy new weird, horror, z modnym nurtem wampirycznym, a także wiele odmian fantasy. Obecnie ten ostatni gatunek nie cieszy się wielkim poważaniem. Kojarzony z rozwlekłymi sagami spod znaku „magii i miecza”, uważany jest za literaturę mało odkrywczą, znajdującą odbiorców głównie wśród początkujących miłośników fantastyki. Debiutancki zbiór opowiadań Roberta M. Wegnera „Opowieści z meekhańskiego pogranicza. Północ – Południe” wyłamuje się z tego schematu. Jest dowodem na to, że można dziś napisać świetny utwór fantasy, trzeba tylko wiedzieć jak.
